Zelf doen 1959

Populair

Tijdschriftformules reageren op wat er speelt in de maatschappij. Dat geldt zeker voor de doe-het-zelf bladen. Ging het aanvankelijk vanwege budgettaire redenen vooral om goedkope oplossingen en uitgebreide werkbeschrijvingen, later kwamen deze in een apart katern terecht. Inmiddels wordt voor basistechnieken zelfs naar internet verwezen en kunnen patronen uit vorige nummers via de website besteld worden.

Supermarktbladen

Oplagen van tijdschriften, dus ook van de doe-het-zelf bladen staan onder druk. Internet speelt hierbij een grote rol. Recepten, stap-voor-stapbeschrijvingen van een klus: ze staan allemaal op het web. Bovendien hebben retailers, zoals de bouwmarkten en de drogisterijketens, de weg naar de consument gevonden via eigen tijdschriften. Deze verspreiden ze - met een miljoenenoplage - in de winkel of huis aan huis. Voorbeelden hiervan zijn ZieZo van Karwei en Mooi van Etos. Adverteerders in deze magazines weten zich verzekerd van een enorm bereik en worden soms met sterke schapposities beloond. Ook de uitgeverijen richten zich inmiddels steeds meer op deze bedrijfsbladenmarkt.

Commercieel

Juist in de meer commerciële hoek van de tijdschriftenwereld werd al snel samenwerking gezocht met grote adverteerders. Zo ontstonden de eerste minimagazines onder de titel van een blad met louter aandacht voor de producten van een bepaalde adverteerder. Redacties hadden eerst hun vraagtekens bij dit soort samenwerkingsverbanden. Onderzoek wees echter uit dat de lezers deze praktische productinformatie wel degelijk op prijs stelden en de commerciële banden voor lief namen. Deze acceptatie is ongetwijfeld beïnvloed door de opkomst van de commerciële televisie. Met creatieve en commerciële oplossingen zoeken uitgevers en adverteerders elkaar steeds vaker op om in onderling overleg de consument te bereiken. Samenwerking met tv-programma’s, beurzen en andere platforms zijn daar voorbeelden van.

Tip Culinair

Libelle’s culinair redacteur An ’t Hoen tekende voor de eerste rubrieken in Tip dat in 1977 het licht zag. Het blad bood recepten met een stap-voor-stapuitleg, terwijl een kwart van de pagina’s was gericht op het organiseren van het huishouden, met onderwerpen over wassen, strijken, ramen zemen en informatie over elektrische apparaten. Na een tiental jaren beperkte Tip zich tot bijzondere recepten en handigheidjes in en rond de keuken. Styling van tafel tot bord werd steeds belangrijker. In 1992 werd de titel omgedoopt in Tip Culinair en steeg de oplage tot meer dan 320.000. Tip had begin jaren tachtig met Albert Heijn de afspraak gemaakt dat het blad in de eerste week van verschijnen in een aparte display bij de kassa lag. Allerhande bestond toen al wel, maar verscheen bewust op een ander moment in die maand. Toen Tip die displaypositie kwijtraakte, kelderde de oplage.