1973

Het Koninklijk Huis als winstgevende pijler

Uitgevers hebben de commerciële betekenis van de monarchie al meer dan een eeuw geleden onderkend. Toen een Duitse prins in 1937 de Nederlandse troonopvolgster Juliana huwde ontstond echter een opmerkelijke golf van romantisch getinte gelegenheidsuitgaven die soms uitmondden in periodieke uitgaven. Handelsdrukkerij Holdert in Amsterdam gaf een reeks herdenkingsuitgaven in oblong formaat uit met titels als Nederland Jubelt (gouden jubileum Wilhelmina) en Het sprookje eener Prinses. Uitgeverij De Spaarnestad deed mee aan deze eerste hausse door eigen Vorstenalbums te verspreiden onder al haar abonnees. Het geïllustreerde tijdschrift Het Leven, dat al vanaf 1905 aandacht besteedde aan de monarchie, maakte extra huwelijksnummers en zo pikte menige uitgever een graantje mee van de verhoogde interesse voor het koningshuis.
Pas sinds de komst van het tijdschrift Prinses in 1961, als voortzetting van het protestants-christelijke vrouwenblad Moeder, wordt in Nederland frequent aandacht besteed aan het vorstenhuis. Prinses verscheen tot 1974. Maar toen had dezelfde uitgeverij Zomer & Keuning Tijdschriften al het tijdschrift Vorsten Vandaag ontwikkeld. Het eerste nummer verscheen in maart 1973, met onder meer de capriolen van de jonge kroonprins Willem-Alexander op de pisten van Lech. Behalve Vorsten Vandaag (in 1976 omgedoopt tot Vorsten) verscheen van 1970 tot 1990 Ons Koningshuis onder hoofdredactie van de oprichter, de fotograaf (en eigenaar van persbureau Benelux) Richard F. Kaan.
In de jaren tachtig nam de interesse voor het koningshuis beduidend af. De prinsjes aan het hof waren opgegroeid en niet langer ‘schattig’. Bovendien werden ze zorgvuldig uit de pers gehouden. De in de Koninklijke Familie geïnteresseerde  bladen merkten dat in hun oplagen. Ons Koningshuis hield in deze moeilijke periode in 1990 op te bestaan en het blad Vorsten balanceerde soms op de rand van de afgrond.

Nieuwe generatie

Toen de Oranjeprinsen op vrijersvoeten gingen, keerde het tij voor royalty-journalistiek echter snel. Het schattigheidsgehalte nam opnieuw toe, toen de nieuwe generatie voor nakomelingen zorgde. Het kwakkelende Vorsten begon een tweede leven en andere bladenmakers roken hun kans. In korte tijd verscheen een keur aan nieuwe titels: Royals, Royalty, Palace, Royal (Story), Toute Royale. Het toverwoord is kennelijk: royalty.
Met de opkomst van deze titels werd ook de toon van de royalty-journalistiek anders. De buitenkant van de monarchie werd belangrijker dan de inhoud. De inhoud van de bladen werd oppervlakkiger. En de nieuwshonger wakkerde de gossip aan. De elf liefdes van de kroonprins, voordat hij de ware vond en de buitenechtelijke kinderen van Bernhard waren met name voor de roddelbladen gefundenes Fressen. De rijkdommen van Oranjes en de vele historische uitglijers van de Oranjekoningen zijn voor elk tijdschrift een must om te publiceren. Máxima en haar drie dochters zijn altijd goed voor de cover. En zo is verslaggeving achter de paleishekken een winstgevende onderneming geworden.

Cor de Horde

Verder: *Serieus genomen * Greet Hofmans-affaire

Royalty

Gelegenheidsuitgaven over de monarchie zijn er al van meet af aan. In 1973 verschijnt echter Vorsten Vandaag, een tijdschrift volledig gericht op royalty. Na een dip in de jaren tachtig wordt de koninklijke familie een goed verkopend onderwerp van diverse titels en specials.