Royalty 1973

Royalty verkoopt

Lang waren vooral tijdschriften de leveranciers van koninklijk nieuws. Pas in de laatste twee decennia houden ook serieuze media zich met het specialisme royalty-verslaggeving bezig. Tegelijk daarmee kreeg het ‘vak’ een opwaardering. De aanvankelijke ‘blinde verering’ voor de Oranjes en buitenlandse royals maakte plaats voor goed onderbouwde artikelen, die niet langer kritiekloos het doen en laten van de royals volgen. Royalty heeft in de gossip grotere vormen aangenomen, mede dankzij het feit dat het hof er zelf ook dapper aan meedoet. De gossipmedia hebben de afgelopen vijfentwintig jaar ontdekt dat ‘royalty’ verkoopt.

Greet Hofmans-affaire

Op 12 juni 1956 deed het Duitse weekblad Der Spiegel de Nederlandse monarchie trillen op zijn grondvesten. Het blad mocht in Nederland niet verspreid worden, vanwege het omslagartikel ‘Zwischen Köningin und Rasputin’, het fameuze verhaal over prins Bernhard en de invloed van gebedsgenezeres Greet Hofmans op Juliana.
De vaderlandse pers zweeg volgzaam, op verzoek van premier Willem Drees. Alleen Wim Klinkenberg van het communistische dagblad De Waarheid durfde een dag later te berichten over de inmiddels internationaal druk besproken zaak. Roemrucht is ook zijn artikel ‘De jeugd van een Prins-gemaal’, over prins Claus, die volgens Klinkenberg als zevenjarige in Afrika op Duitse (nazistische) scholen had gezeten. Roemrucht, mdat het stuk slechts enkele uren in de kiosk heeft gelegen. Het stuk was door enkele kranten afgewezen, maar Gerard Vermeulen, hoofdredacteur van Panorama, durfde de publicatie ervan aan. Op  zondagmorgen 5 december 1965 lag het blad ’s ochtends nog in de schappen van de kiosk, maar dezelfde dag nog gelastte de president-commissaris van de VNU, Jan de Quay, de terugname en vernietiging van de gehele oplage.

[JPG]