Emotie 1976

In vertrouwen

De moeder aller anoniemrubrieken is In Vertrouwen van Marie Claire. Zoals zo vaak doet een goed voorbeeld navolgen. Al snel zagen ook de volgende rubrieken het licht: Aan Viva verteld (Viva), Persoonlijk (Yes), Real Life (Grazia), Openhartig (Glamour) en Mijn verhaal (CosmoGirl). Meestal biechten vrouwen in deze rubrieken onder een pseudoniem een groot geheim of verboden gevoelens op. Het in vertrouwen vertelde verhaal blijft meestal niet lang in de anonimiteit. Ondanks het pseudoniem vertelt een vrouw het feit dat ze in een blad komt vaak wel aan een paar goede vriendinnen, die ook weer vriendinnen hebben, die ook weer vriendinnen hebben…Nota bene: uit Brits onderzoek blijkt dat een gemiddelde vrouw een geheim ongeveer 47 uur en 15 minuten voor zich weet te houden.

Liefdesperikelen

Eén van de sterkste emoties is liefde. Juist in bladen met een sterke lezer-bladbinding op basis van emotie, floreren de contactadvertenties. In de jaren negentig van de twintigste eeuw had een blad als Mijn Geheim wekelijks 40 tot 50 contactadvertenties. De liefdesbemiddeling bleek onverwacht erg populair bij tbs’ers en overige gedetineerden. De regel ‘Ik kan u de eerste vijf jaar niet bezoeken’ kwam geregeld voor. Met de komst van internet daalde het aantal advertenties. Alleen de oproepjes van de gevangenen bleven onverminderd komen. Dat zorgde voor een scheve verhouding. De rubriek vervreemdde van de doelgroep en de redactie trok de stekker eruit.