De invloed van tv 1959

De mens achter de persoon

Met de komst van televisie werd de ruif van te interviewen bekende Nederlanders behoorlijk aangevuld. Tot dan toe draaiden de bladen vaak in een kringetje rond met een handvol filmsterren, wat namen uit de muziek en de literatuur en natuurlijk beleidsbepalers uit de kerk en de politiek. Die kende men uit de krant of van de radio. De tv-presentatoren, presentatrices, de quizmasters en later de soapsterren werden gretig gevolgd, zowel door de nieuws- als door de ontspanningbladen.
Door tv kwamen BN’ers via het scherm echt de huiskamer binnen: dat riep nieuwsgierigheid op naar de mens achter die persoon. Eerder dan bij de andere media werd dat bij de tijdschriften begrepen. De aanpak van interviews veranderde. Kreeg de geïnterviewde eerst vooral de kans om een boodschap of een visie over te brengen, voortaan ging het vooral om de mens in al zijn verscheidenheid. Dus met vragen over emotie’s bij een bepaalde ervaring, maar al snel volgden ook vragen over de inhoud van de koelkast of de handtas. Inmiddels is deze manier van interviewen gewoon, ook op tv.

Privacy

Natuurlijk heeft bewegend beeld invloed gehad op de visuele aanpak van tijdschriften. Toen tv nog zwart-wit was legden de tijdschriften hun accent op de kleurenfotografie, vooral bij lifestyle onderwerpen. Na de komst van de kleurentelevisie, zag je vooral bij nieuwsbladen soms het omgekeerde; met zwart-wit foto’s werd juist de actualiteit benadrukt. Een ander effect had tv op de emo-reportages in tijdschriften. Mensen schrokken er op tv niet voor terug om open hun lief en leed te delen. Tijdschriften werkten bij dergelijke verhalen tot dan toe met initialen, zonder foto’s, om de privacy van de desbetreffende personen te beschermen. Door de openheid op tv veranderde dat. De tijdschriftreportage kreeg meer diepgang en er werden foto’s en volledige namen bijgeplaatst.

Rust

Ook het zapgedrag van televisie-kijken is door bladenmakers opgepikt. Op elke pagina moet de lezer opnieuw worden gepakt. De teksten zijn korter geworden of in delen geknipt. Met kaders en streamers wordt de lezer opnieuw in het verhaal getrokken. Het bladritme is sneller. De verhouding tussen beeld en tekst is veranderd. Maar dit is niet altijd en overal het geval. Want juist als een blad de lezer duidelijk wil maken dat er echt even de tijd moet worden genomen voor het onderwerp, wordt  gekozen voor de rust van kolommen tekst.

[KdB]